In physics and fiction, a wormhole is a hypothetical topological feature of spacetime that would be, fundamentally, a "shortcut" through spacetime. For a simple visual explanation of a wormhole, consider spacetime visualized as a two-dimensional (2-D) surface. If this surface is folded along a third dimension, it allows one to picture a wormhole "bridge". (Please note, though, that this image is merely a visualization displayed to convey an essentially unvisualisable structure existing in 4 or more dimensions. The parts of the wormhole could be higher-dimensional analogues for the parts of the curved 2D surface; for example, instead of mouths which are circular holes in a 2D plane, a real wormhole's mouths could be spheres in 3D space.) A wormhole is, in theory, much like a tunnel with two ends each in separate points in spacetime.

There is no observational evidence for wormholes, but on a theoretical level there are valid solutions to the equations of the theory of general relativity which contain wormholes. The first type of wormhole solution discovered was the Schwarzschild wormhole which would be present in the Schwarzschild metric describing an eternal black hole, but it was found that this type of wormhole would collapse too quickly for anything to cross from one end to the other. Wormholes which could actually be crossed, known as traversable wormholes, would only be possible if exotic matter with negative energy density could be used to stabilize them (many physicists such as Stephen Hawking,[1] Kip Thorne,[2] and others[3][4][5] believe that the Casimir effect is evidence that negative energy densities are possible in nature). Physicists have also not found any natural process which would be predicted to form a wormhole naturally in the context of general relativity, although the quantum foam hypothesis is sometimes used to suggest that tiny wormholes might appear and disappear spontaneously at the Planck scale.[6][7] It has also been proposed that if .......

مبدل های حرارتی ابزاری هستند که در آنها فرایند انتقال حرارت سریعتر انجام می گیرد. در طبیعت مثالهای گوناگونی از آنها یافت می شوند، بدن همه پستانداران بجز شتر در یک درجه حرارت معینی کار می کنند که یک و یا دو درجه تغییرات در آن موجب اختلال فیزیولوژیکی شدیدی در کار ارگانهای بدن می شود، لذا وجود مبادلهای دقیق با سیستم کنترل سریع در داخل بدن امری است حیاتی. شش ها یکی از ارگان های مهم بدن هستند که مقداری از گرمای بدن را با اشباع نمودن هوای بازدم از بدن خارج می کنند بعلاوه به عنوان یک مبدل جرمی خیلی پیچیده اکسیژن را از هوا گرفته و به خون میدهند وگاز کربنیک را از خون می گیرند و از طریق هوای بازدم از بدن خارج می سازند. پوست نیز مبدل حرارتی دیگر بدن است که خصوصیات فیزیولوژیکی آن با تغییر درجه حرارت، رطوبت و سرعت هوای محیط تغییر می کند تا بدینوسیله میزان انتقال حرارت را از بدن افزایش و یا کاهش دهد.

مبدلهای حرارتی مصنوعی به مراتب ساده تر از مبادلهای حرارتی طبیعی .......