64-bit

In computer architecture, 64-bit integers, memory addresses, or other data units are those that are at most 64 bits (8 octets) wide. Also, 64-bit CPU and ALU architectures are those that are based on registers, address buses, or data buses of that size. 64-bit is also a term given to a generation of computers in which 64-bit processors were the norm.

64-bit CPUs have existed in supercomputers since the 1970s (Cray-1, 1975; CDC 6000 series, 1964, were 60-bit) and in RISC-based workstations and servers since the early 1990s. In 2003 they were introduced to the (previously 32-bit) mainstream personal computer arena, in the form of the x86-64 and 64-bit PowerPC processor architectures.

Without further qualification, a 64-bit computer architecture generally has integer and addressing registers that are 64 bits wide, allowing direct support for 64-bit data types and addresses. However, a CPU might have external data buses or address buses with different sizes than the registers, even larger (the 32-bit Pentium had a 64-bit data bus, for instance). The term may also refer to the size of low-level data types, such as 64-bit floating-point numbers.

برخی شطرنج را یک سرگرمی می‌دانند و عدّه‌ای دیگر آن را یک ورزش رزمی ذهنی محسوب می‌کنند. موفقیت در این ورزش بیش از هر چیز به توان تحلیل و فهم انتزاعی ذهن وابسته‌است.

پیشینه

منشا بازی شطرنج به درستی معلوم نیست . اختراع این ورزش فكری را به تفاوت به یونانیان رومیان مصریان هندیها ایرانیان و اعراب نسبت می دهند . به هر حال نظری كه امروزه بیشتر مورد قبول است این است كه شطرنج اصلاً از هند بوده و بازی چاتورانگا كه هنوز هم در هند رواج دارد منشا آن است . این بازی در قرن ششم میلادی از هند به ایران آمده و چرتكه نامیده شده كه رفته رفته به شترنگ و شطرنج تغییر نام داده است .

بازی شطرنج را عربها از ایرانیان آموختند و به سرعت در عربستان گسترش دادند. در قرن پانزدهم شطرنج به اروپا راه یافت و با ابداع شیوه های متنوع بازی توسط متفكران اروپایی پیشرفت بسیاری كرد.

در اواخر قرن 18 میلادی شطرنج دارای قوانین و مقرراتی شد كه امروز هم رواج دارد.

در سال 1914 میلادی مسابقات بزرگی با  .....

به طور کلی پمپ به دستگاهی گفته می شود که انرﮊی مکانیکی را از یک منبع خارجی اخذ و به سیال مایعی که از آن عبور می کند، انتقال می دهد. در نتیجه انرﮊی سیال پس از خروج از این دستگاه (پمپ) افزایش می یابد. در پمپ ها تغییرات انرﮊی سیال همواره به صورت تغییر فشار سیال مشاهده می گردد. از پمپها برای انتقال سیال به یک ارتفاع معین و یا جا به جایی آن در یک سیستم لوله کشی و یا هیدرولیک استفاده می نمایند. به عبارت کلی تر از پمپ برای انتقال سیال از یک نقطه به نقطه دیگر استفاده می کنند. پمپها دارای انواع مختلفی هستند که هرکدام دارای کاربرد خاصی می باشند. مهم‌ترین پمپهایی که در این واحد استفاده شده اند عبارت‌اند از:

1. پمپهای سانتریفوﮊ. 2. پمپهای رفت و برگشتی. 3. پمپهای چرخ دنده ای.

پمپهای سانتریفوﮊ

این پمپها از نوعی می باشند که انتقال انرﮊی از آنها به سیال به طور دائمی انجام می پذیرد. پمپهای سانتریفوﮊ معمولاً نیروی محرکه خود را از طریق یک الکترو موتور (موتور الکتریکی) دریافت می کنند. انتقال نیروی محرکه از موتور به پمپ از طریق یک محور به نام شَفت منتقل می شود. شَفت موتور به وسیله نوعی تجهیزات مکانیکی به نام کوپلینگ به شَفت پمپ متصل شده است. به این ترتیب انتقال نیرو به راحتی از طریق شفت موتور الکتریکی به شفت پمپ منتقل می گردد.

پمپ های سانتریفوﮊ دارای یک محفظه هستند که ......